Column: Berichtgeving

Column: Berichtgeving

Tijdens een wandeling door kleine dorpjes in de bergen van Griekenland kwam ik langs verscheidene bomen met daaraan een overlijdensbericht geplakt. In kleine gemeenschappen is zo’n centraal opgehangen overlijdensbericht een middel om de omgeving op de hoogte te brengen en uit te nodigen om naar de begrafenis te komen.

Bij uitvaarten die wij verzorgen is de meest voorkomende vorm van berichtgeving de rouwkaart. 

Hiervoor hebben we verschillende maten en papiersoorten die we naasten voor kunnen leggen. Daarbij denken we altijd mee om de kaart een persoonlijke tint te geven. Dat kan een afbeelding zijn maar ook een object dat zo typerend was voor de overledene, met daarbij een toepasselijke tekst. Een kaart die zo is opgemaakt wordt vaak bewaard door de ontvangers als herinnering.

Maar er zijn meerdere mogelijkheden. 
Zo is, naast de rouwkaart en/of advertentie, het aanmaken van een facebookpagina een optie, of misschien is er iemand in de omgeving die zelf een digitale kaart kan maken. In het digitale tijdperk heeft men soms meer emailadressen dan huisadressen.
Ook kan men de ‘tamtam’ laten gaan. Elkaar bellen, whatsappen of sms-en. Een traditie die in de Surinaamse gemeenschap gewoon is. Voor Riet en mij is het een kwestie van afstemmen. Wat bij de naasten past is voor ons belangrijker dan welke vorm ze kiezen. Een uitvaart op maat en berichtgeving die daarbij past.