voorbereiden

Er zijn weinig mensen die zich gemakkelijk voelen bij de vraag of ze wel eens hebben nagedacht over hun eigen uitvaart.

Toch kan het rust geven als er over nagedacht is en als wensen zijn vastgelegd. Voor de nabestaanden geldt dat ze niet hoeven te raden naar wat de overledene gewild zou hebben en dat geeft ruimte om rustig afscheid te nemen.

De wensen kunnen we samen bespreken in een voorgesprek en worden vervolgens vastgelegd in een codicil.

Hieronder volgen een aantal onderwerpen die in het codicil aan de orde komen. 

 

Het regelen van de uitvaart

In veel gevallen zal de zorg voor het regelen van de uitvaart komen te liggen bij een partner of bij familie. Het is echter niet vanzelfsprekend dat de familie voor de uitvaart zorgt, dat kan namelijk ook een vriend of vriendin zijn.

Een belangrijk onderwerp hierbij zijn de financiën: is er bijvoorbeeld een verzekering of een spaarrekening.

 

Begraven of cremeren

De keuze voor begraven of cremeren is een zeer persoonlijke keuze.

Overwegingen die bij de keuze een rol kunnen spelen zijn geloofsovertuiging,

persoonlijke ervaringen, rituelen.

 

De laatste verzorging

De overledene voor de laatste keer verzorgen is heel intiem; zeker als iemand langdurig ziek is geweest en al die tijd is verzorgd door dierbaren. Maar het kan ook zijn dat de nabestaanden er niet voor kiezen om dat zelf te doen en dan kan ik die taak op me nemen.

Belangrijke vraag is welke kleren gewenst zijn, en of iemand nog andere dingen (sieraden, aandenken) bij zich wil hebben.

 

Het opbaren

Niet altijd is het mogelijk of gewenst om thuis opgebaard te worden. Er zijn dan andere mogelijkheden zoals bijvoorbeeld een uitvaartcentrum.

Wordt er nog een (of meerdere) momenten gekozen waarop mensen nog afscheid kunnen nemen van de overledene? En is dat dan thuis, in het uitvaartcentrum, of voorafgaand aan de afscheidsbijeenkomst?

 

De kist, het omhulsel

Er is een ruime keuze aan uitvaartkisten (traditioneel / modern, goedkoop / duur), maar veel mensen weten niet dat een kist niet verplicht is; de overledene mag ook opgebaard worden op een zogenaamde opbaarplank en toegedekt met een lijkwade of andersoortig textiel.

 

De rouwkaart

De meest gebruikelijke manier om mensen te laten weten dat iemand is overleden is de rouwkaart, eventueel gecombineerd met advertenties. Natuurlijk zijn er standaardkaarten, maar een kaart naar eigen ontwerp (bijvoorbeeld met een foto van de overledene of een afbeelding van een zelfgemaakt schilderij) is ook mogelijk. Het is mooi als de tekst op de kaart een persoonlijk karakter heeft.

Zijn er nog wensen voor de genodigden, bijvoorbeeld ten aanzien van kleding, of het meenemen van iets speciaals als herinnering?

Het is handig als er een adressenlijst is; dat voorkomt veel zoekwerk en speurwerk.

 

Het vervoer

De zwarte, traditionele rouwauto wordt nog wel gebruikt, maar steeds meer wordt er gekozen voor andere vormen van vervoer, zoals de uitvaartbus, de fiets, de motor, de boot, de loopkoets, de huifkar of de eigen auto.

 

De afscheidsbijeenkomst

Deze vindt meestal plaats voorafgaand aan de begrafenis of crematie. Vaak in de aula van het crematorium/begraafplaats, maar andere locaties zijn ook mogelijk. De afscheidsbijeenkomst is het moment om afscheid te nemen van de overledene, en vaak staat daarbij het leven van de overledene centraal. Woorden (sprekers) en muziek spelen daarbij een grote rol.

 

De condoleance

De koffie met cake...Gelukkig zijn er veel meer mogelijkheden om na de bijeenkomst nog met elkaar samen te zijn. De condoleance kan een formeel of informeel karakter hebben, er kan gegeten en gedronken worden, en er zijn veel mogelijkheden qua locaties.